Literature try outs

Teşekkürler

Bir kelimeye saklanmış ne kadar güçlü bir laf.. Teşekkürler..

Öğrendiğimiz ilk şeylerden biri teşekkür etmektir, "amcaya teşekkür et yavrum!!".. Teşekkürler..

Dünyanın en güçlü ve en güzel kelimelerinden biri, her insanın kalibine sıcaklıkla doldurabilir, en umutsuz insana teşekkür ederseniz onun güneşi yeniden doğar.. Bir insana teşekkür ettiğiniz zaman, onun gününe bir anlam katarsınız, yaşamak için bir nedeni daha olur.. "Bu gün bana birisi teşekkür etti, burada olmamın bir anlamı var demek ki" der..

Ancak, sağol ise tam tersi şekilde ezikliktir.. Çaresiz bir insana yardım ettiğinizde teşekkür edemez, o gücü bulamaz kendinde ve sadece sağol der, sadece sağol!.. Aslında kelime kötü değildir, o da güzeldir ama söylendiği yere göre çok yıkıcı yada yapıcı olur.. Çaresiz bir insan dediği zaman, anlamı "ben çok çaresizim, bitmiş tükenmişim, bari sen çok yaşa, bana yardım ettin.." olur... Normal biri dediğinde ise "sen olmasanda yapardım ama bir el attın derdime çok yaşa emi" anlamını taşır.. Çok kullanılır ama kimse içten söylemez..

O yüzden teşekkür ediniz, size gülümsemeyen bu dünyaya gülmseyin ki, diğerlerinin de gülümsemek için bir nedeni olsun..


Bu yazıyı okuduğunuz için, hepinize teşekkürler...


by zgrw on 2013-03-17 13:29:13

Tebessüm

Bir tebessüm olmalı isnanın yüzünde...
Gülebilmeli, dünyaya meydan okurcasına...
Tüm olumsuzluklara haykırırcasına kahkaha atabilmeli...

Bir tebessüm olmalı, minik bir gülümseme yüzünde...
Gözlerin parlamalı, gecenin içinde ki yıldızlar misali...
Gülmeli, gülümsemeli insan...
Neşe duymalı, çevresindeki onca göz yaşına rağmen...

Ağlamamalı... Ağlasa bile, göz yaşlarına minik bir neşe sığdırmalı...
Borçluyuz çünkü hepimiz, çevremizdeki insanlara...
Onların suçu yok ki, senin göz yaşlarını görsünler...
O zaman, gülümsemeli insan... İnadına herşeye...


by zgrw on 2013-03-17 13:28:53

Dostlar Arasında

Hani hiç kimse kıramaz da beni,
Sen gittin ya, dünya daha bir karanlık oldu...
Sanki bahar terketti burayı ama kış da gelemedi...
Öyle boşlukta, arada bir yerde kaldı dünya...

Hani bizler büyüdük, adam olduk da,
Sen gittin ya, gözümde o yaş saklı kaldı...
Çocuk olmak vardı, ben onu istiyorum diye ağlamak...
Sensiz ne ağlayabilir oldum, ne de gülebilir...

Hani bizler filozof olduk da,
Sen gittin ya, onun da anlamı kalmadı...
Ne ruh bu bedende can buldu,
Ne de beden kendine bir ruh bulabildi...

Boşlukta süzülen birer yaprak gibi...
Kış ile baharın arasında, gece ile gündüzün arasında...
Sen gittin ya, zaman bu şehre uğramaz oldu...


by zgrw on 2013-03-17 13:28:31

Kalemin Öyküsü

Kalemim küstü mektuplara,
Yazmayacağım artık...
Hem neye yarar?
Okunduktan sonra yırtılıp atılan mektuplar,
Sarfedilmiş onca güzel sözler...
Değer biçilmedikten sonra neye yarar?

Suskun sözcüklere aşık kalemim...
Mektuplara küskün ama defterimle dost,
Duydu ki mektupları atılmış hep,
Deftere yazdıklara kalmış sadece...
Bundandır küskünlüğü kalemin,
İki minik mısraya özlem kalmış...

Silgim var bir de benim,
Hep hatalarını düzeltirdi kalemin,
Dün kalemin küskünlüğüne kızmış, defteri silip atmış...
Geriye ne defter kalmış, ne silgi, ne mektup, ne de kalem...

Defteri ve mektubu yazması kolay da, kalemle silgiyi kim barıştıracak?


by zgrw on 2013-03-17 13:28:12

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32